Weggeweeft

Thuis weef ik, onderweg niet. Hierdoor ontstaat een gewoven kalender die weergeeft hoevaak en lang ik van huis weg ben, alsook hoe vaak en lang ik thuis ben. Waarom blijf ik het weggaan zo lastig vinden?

Sinds de vuurwerkramp, waarbij mijn ouderlijk huis onbewoonbaar werd verklaard, heb ik moeite met lang van huis weg zijn. Door een kalender te maken van dagen dat ik thuis ben en op reis ben,  probeer ik inzicht te krijgen wat weggaan uit mijn woonplaats voor mij betekent. Het weven geeft rust, houdt me thuis en dan kan er niets gebeuren. Maar als ik een dag uit mijn woonplaats vertrek, knip ik de draden resoluut door. De volgende keer dat ik weer thuis ben, begin ik van voren af aan.

Hierdoor ontstaat een overzicht en deze roept vragen bij mij op: hoe vaak ben ik weg per maand? Hoelang blijf ik achtereen thuis? Zit er een patroon in het thuisblijven en weggaan van huis? Door na een jaar, de hele gewoven kalender te bestuderen hoop ik antwoorden te krijgen op deze vragen. En wellicht zelfs nog op vragen die ik mij nog niet had gesteld, waardoor ik inzicht hoop te krijgen op deze (irreƫle?) angst.

 

Een jaar lang ben ik bezig geweest met dit project en ben er nog steeds niet goed achter waar het liever-thuis-blijven vandaan komt. De komende tijd wil ik mezelf de ruimte geven om op verschillende manieren de data te verwerken die uit dit project naar voren zijn gekomen. Dit is het project FOGO (Fear of going out) geworden.

Inmiddels is Nederland in de COVID19-crisis gekomen en is thuisblijven een regel. Het niet meer uit huis mogen is de norm geworden. Wat heeft dit voor een effect op mijn angsten?